Sunday, 20 maja 2012 (ubnt)

Kontakt | Home | English

Wrażenia po weselu w Smolarni

Wesele Eli i Szymona

Notatki: Cisco

Notatki: Cisco 2

Notatki: Cisco 3 - RIP

Notatki: Cisco 4 - EIGRP

Notatki: Cisco - odzyskiwanie haseł

Notatki: Linux

Dostęp do komputera

RAID 5 w Linuksie

Konfiguracja serwera DNS

CCNA Certified
Valid XHTML 1.0 Transitional
Valid CSS!

Notatki: Cisco 3 - RIP

RIP i RIPv2 to jedne z najstarszych protokołów trasowania. Są ciągle używane ze względu na ich prostotę, popularność a także kompatybilność pomiędzy różnymi producentami sprzętu i oprogramowania. Obydwa te protokoły będą w moich notatkach omówione w jednym artykule, choć podręcznik “Routing Protocols and Concepts” wydany przez wydawnictwo Cisco Press poświęca im dwa osobne rozdziały.

Wspólne komendy RIPv1 i RIPv2

Aby uruchomić RIP i dodać do niego kilka przykładowych sieci, wpisz:


R1# configure terminal
R1(config)# router rip
R1(config-router)# network 192.168.1.0
R2(config-router)# network 192.168.2.0

Komendy te uruchomiły proces RIP (router rip) oraz dodały do niego sieci 192.168.1.0 oraz 192.168.2.0. Sieci te będą uwzględnione w pakietach wysyłanych przez proces RIP do sąsiednich routerów, jak również RIP będzie nasłuchiwał na interfejsach należących do tych sieci aby wyłapać pakiety procesu RIP wysłane przez sąsiednie routery.

Kiedy polaczymy ze soba przynajmniej dwa routery uzywajace protokolu RIP, routery wymienia miedzy soba informacje na temat posiadanych tras (uwzglednianych przez proces RIP). Aby zweryfikować czy nasze trasy pojawiły się w tabeli routera, można wydać komendę:


R1# show ip route

Trasy oznaczone literką R to trasy, o których router dowiedział się dzięki protokołowi RIP. Trasy oznaczone literką C są trasami do sieci bezpośrednio przyłączonych do routera.

Oczywiście, zawsze można wydać komendę show running config, aby sprawdzić bierzącą konfigurację routera. Aby dowiedzieć się więcej o protokołach trasowania aktywnych na danym urządzeniu, należy wydać następującą komendę:


R1# show ip protocols

Aby dowiedzieć się więcej o procesach zachodzących na urządzeniu (otrzymywanie pakietów RIP z innych urządzeń, wysyłanie pakietów, dodawanie nowych tras do tabeli routera) można włączyć debugowanie. Odpowiednią komendę umieszczam poniżej. Pod komendą włączającą debugowanie procesu RIP, pokazuję też komendę wyłączającą debugowanie. Ponieważ debugowanie zwiększa użycie procesora i RAMu, należy je wyłączyć kiedy tylko zbierze się wszystkie potrzebne informacje.


R1# debug ip rip
(aby wyłączyć:)
R1# undebug all

Kiedy wydajemy komendę network przy konfiguracji protokołu RIP, sieć którą wpiszemy po tej komendzie zostaje dodana do procesu RIP i zostaje rozreklamowana pośród sąsiadujących routerów. Przez interfejs należący do tej sieci również wysyłane są pakiety protokołu RIP. Jeżeli na danej sieci nie znajduje się żaden inny router, wysyłanie takich pakietów jest zbędne i niepotrzebnie zwiększa natężenie ruchu. Aby tego uniknąć, należy interfejs należący do danej sieci skonfigurować jako pasywny. Robi się to za pomocą tej komendy (przykładowy interfejs to FastEthernet 0/0):


R1(config)# router rip
R1(config-router)# passiwe-interface FastEthernet 0/0
R1(config-router)# end

W poprzedniej części moich notatek pokazywałem jak dodać bramę domyślną (na przyklad ip route 0.0.0.0 0.0.0.0 serial 0/0). Aby brama domyślna została rozpropagowana przy użyciu protokołu RIP, należy wydać komendę:


R1(config)# router rip
R1(config-router)# default-information originate
R1(config-router)# end

Komenda powyższa jest także używana przy konfiguracji bramy domyślnej w protokole OSPF. Natomiast protokół EIGRP wymaga innej komendy: redistribute static.

Podstawową wadą RIPv1 jest to, że nie daje możliwości stosowania CIDR (Classless Inter-Domain Routing), czyli innymi słowy poszczególne sieci muszą należeć do klasy A, B lub C i używać domyślnej maski podsieci odpowiedniej dla swojej klasy. We współczesnych sieciach jest to dużą wadą protokołu RIPv1. Na szczęście protokół RIPv2 daje możliwość stosowania CIDR.

RIPv2

Przejście z wersji RIP na RIPv2 jest bardzo proste:


R1(config)# router rip
R1(config-router)# version 2

Aby powrócić do wersji RIPv1, należy wydać tą samą komendę zamieniając version 2 na version1 .

RIPv2 w kwestii CIDR zachowuje się podobnie do RIPv1 dopóki nie wydamy następującej komendy:


R1(config)# router rip
R1(config-router)# no auto-summary

Jest to bardzo ważna komenda, jeśli nasze sieci używają niestandardowych masek podsieci (co jest bardzo częste). Bez niej routery dokonają automatycznego podsumowania sieci, co prowadzić będzie do błędów.

I jeszcze jeden drobiazg (który może okazać się bardzo ważny). Kiedyś adresy IP podzielone były na klasy: A, B lub C (oraz D i E). W klasie A było mniej sieci, ale za to każda z nich mogła pomieścić więcej hostów. W klasie B było trochę więcej sieci, ale sieci mieściły mniej hostów. W klasie C było bardzo wiele sieci, ale każda mogła mieć najwyżej 254 hosty. Dzisiaj podział ten nie jest tak istotny dzięki stosowaniu maski podsieci o zmiennej długości. Routery mogą zachowywać się na dwa sposoby: z uwzględnieniem klas (classful routing behaviour) lub pozwalając na dowolną długość maski podsieci (classless routing behaviour). Od dłuższego już czasu routery domyślnie stosują to drugie podejście (classless routing behaviour). Jednak ciągle istnieje komenda, którą to zachowanie można modyfikować. Oto ta komenda:


R1(config)# no ip classless 
(powyższa komenda powoduje, że router uwzględnia klasy sieci)
R1(config)# ip classless
(powyższa komenda powoduje, że router nie uwzględnia klas sieci; jest to ustawienie domyślne 
nowszych urządzeń)

Kilka dodatkowych informacji

Protokół RIPv1 może współdziałać z protokołem RIPv2. W przypadku, gdy router używający protokołu RIPv1 dowie się o jakiejś sieci dzięki aktualizacji otrzymanej od routera używającego protokołu RIPv2, nie uwzględni on maski podsieci otrzymanej wraz z tą aktualizacją. Zamiast tego, zastosuje maskę domyślną lub maskę podsieci interfejsu, na którym dana aktualizacja została odebrana (co jest zgodne z normalnym zachowaniem RIPv1). Natomiast protokół RIPv2 domyślnie ignoruje aktualizacje wysyłane zgodnie z protokołem RIPv1.

Aby sprawdzić której wersji RIP używa router, należy wpisać:


R1# show ip protocols

Aktualizacje w obydwu wersjach protokołu RIP wysyłane są co 30 sekund. Protokoły RIP używają też kilku innych timerów, które tutaj tylko wymienię:

  • Invalid (180 sekund)
  • Flush (240 sekund)
  • hold-down (180 sekund)

Ciąg dalszy notatek

Ilość komentarzy: 1

  1. Komentarze:
  2. dzięki mistrzu:)

    — asd Tue, 19 Jan 2010